Liever wat langer honger
Een laatste lunch in Lissabon, op een pleintje vol terrassen. Eén zaak sprong eruit, alleen zat die vol.
De dag na ons bezoek aan Rosamar keerden we huiswaarts. Eerst nog een snelle, lekkere lunch. En uiteraard kijken we dan altijd naar hetzelfde soort zaken als Lucy's, om inspiratie op te doen.
We kwamen uit op de Praça das Flores, een gezellig pleintje met bomen, vlak bij Príncipe Real, met heel wat leuke horecazaken. Eentje sprong er meteen uit: Magnólia Bistrot & Winebar, op de hoek, met een gevel vol tegeltjes en klimplanten. Heel charmant. Het terras zat dan ook nokvol, en binnen was er evenmin plaats.
Teleurgesteld gingen we verder zoeken, maar niets kon ons bekoren. Dan hebben we liever wat langer honger en tafelen we in een leuke zaak, dan dat we iets eten in een bar waar we ons niet op ons gemak voelen.
Op de terugweg, nog altijd met een lege maag, was er wél plaats op het terras. En daar ontdekten we een gerecht dat die zomer op onze kaart zou belanden: aubergine met yoghurt-munt, couscous en geroosterde amandel. Uiteraard gaven we er weer onze eigen twist aan, bij ons werden het aubergine-rolletjes. Maar zo geïnspireerd worden, daar worden we eerlijk gezegd belachelijk enthousiast van.
Het had net zo goed een suggestie bij de lunch kunnen zijn, maar in de zomer paste het perfect. Wie weet keert het ooit terug, een volgende zomer.
Wil je door Lissabon slenteren en zoek je een lekkere hap? Dan is Magnólia zeker een aanrader.