De carpaccio die we meebrachten uit Barcelona

In het begin van '26 trokken we een weekje door Catalonië. Onze reis startte in Barcelona. Via via hadden we opgevangen dat Via Veneto een heel goed Michelinrestaurant is, met één ster, en dat er à la carte geserveerd wordt. Je maakt het er dus zelf zo duur als je maar wil.

Normaal gezien gaan we niet per se op zoek naar sterrenzaken. Maar op onze eerste avond gingen we naar Robata, een Aziatisch grillrestaurant dat jaren geleden nog heel sterk en pittoresk was en ondertussen een soort fabriek is geworden. Dat viel enorm tegen. Dus besloten we toch voor Via Veneto te gaan.

Langs de buitenkant lijkt het op een cabardouche. Binnen hoor je geen muziek spelen. Het is superklassiek en tegelijk extreem vriendelijk, met een sommelier die rondloopt in iets wat op een priesterkleed lijkt. Je dompelt jezelf onder in het decor van een of andere maffiafilm, maar de keuken is van buitengewone kwaliteit.

Wij waren er om half negen en zaten bijna alleen. We konden letterlijk iedereen horen eten. Vanaf negen uur liep het restaurant vol en kwamen de Spanjaarden binnen.

Halve porties, in een sterrenzaak

Het gerecht dat ons het meest is bijgebleven, is de chateaubriandcarpaccio. En omdat we zoveel mogelijk van de kaart wilden proeven, stelden de obers zelf voor om halve porties te serveren. Maak dat maar eens mee in een sterrenzaak. Supergastvrij en ongelooflijk lekker.

Die chateaubriand met tonnatosaus is uiteindelijk, in onze eigen versie, op onze kaart verzeild geraakt en wordt heel erg gesmaakt. Wij voegden er gefrituurde kappertjes aan toe.

Een echte aanrader mocht je eens in Barcelona zijn en met dat tikkeltje meer willen, in een heel speciaal kader.

Via Veneto, Barcelona · viavenetobarcelona.com